Ogólnoeuropejski system klasyfikacji gier (Pan-European Game Information, PEGI) to system ratingu wiekowego stworzony w celu udzielenia rodzicom w Europie pomocy w podejmowaniu świadomych decyzji o zakupie gier komputerowych. System ten, jednolity i stosowany obecnie w większości krajów Europy, został wprowadzony wiosną 2003 r. i zastąpił krajowe systemy ratingu wiekowego. .
System wspierają najwięksi producenci konsol, w tym Sony, Microsoft i Nintendo, a także wydawcy i twórcy gier interaktywnych w całej Europie. System ratingu wiekowego opracowała Europejska Federacja Oprogramowania Interaktywnego (Interactive Software Federation of Europe, ISFE).
Czym są ratingi?
Ratingi wiekowe to systemy stosowane w celu zapewnienia, że treść utworów rozrywkowych, takich jak filmy, nagrania wideo, DVD czy gry komputerowe, są opatrzone jednoznaczną informacją o grupie wiekowej, dla której są najbardziej odpowiednie. Ratingi wiekowe to informacja dla konsumentów (przede wszystkim dla rodziców) pomagająca im w podjęciu decyzji co do zakupu danego produktu.
Interaktywne gry komputerowe stanowią obecnie masową rozrywkę. W całej Europie są miliony graczy. Większość gier jest odpowiednia dla graczy w każdym wieku, ale z wielu gier powinny korzystać wyłącznie starsze dzieci i młodzież. Istnieją też gry przeznaczone wyłącznie dla dorosłych (osób, które ukończyły 18 lat).
Rating gry potwierdza, że jest ona odpowiednia dla pewnej grupy wiekowej. Gra oznaczona symbolem 7+ jest stosowna dla dzieci siedmioletnich i starszych. Gra oznaczona znakiem 18+ jest dedykowana wyłącznie dla dorosłych, którzy ukończyli 18 lat.
System PEGI jest stosowany i uznany w całej Europie. Komisja Europejska bardzo chętnie wyraziła poparcie dla niego. Uznaje się go za wzór harmonizacji w zakresie ochrony dzieci.
Co oznaczają poszczególne znaki?
Znaki ratingu PEGI znajdują się z przodu i z tyłu opakowania. Są to znaki 3+, 7+, 12+, 16+ i 18+. Dostarczają one wiarygodnych informacji o stosowności treści gry z punktu widzenia ochrony nieletnich. Rating wiekowy nie uwzględnia poziomu trudności ani umiejętności niezbędnych do korzystania z danej gry.
PEGI 3+ – Treść gier oznaczonych w ten sposób uznaje się za odpowiednią
dla wszystkich grup wiekowych. Dopuszczalna jest pewna ilość przemocy w
kontekście komicznym (zwykle podobna do prezentowanej w kreskówkach w rodzaju
Królika Bugsa czy Toma i Jerry’ego). Dziecko nie powinno utożsamiać postaci
pojawiających się na ekranie z postaciami rzeczywistymi. Powinny one być w
całości wytworem fantazji. Gra nie powinna także zawierać dźwięków ani obrazów,
które mogą przestraszyć dziecko. Nie powinien się w niej ponadto pojawiać
wulgarny język, sceny przedstawiające nagość ani odniesienia do aktywności
seksualnej.
PEGI 7+ – Gry, które w innym przypadku zostałyby
zakwalifikowane do grupy 3+, lecz zawierają dźwięki lub sceny potencjalnie
przerażające najmłodszych odbiorców, mogą być uznane za odpowiednie dla tej
grupy wiekowej. Dopuszczalne są sceny obejmujące częściową nagość, ale nigdy w
kontekście seksualnym.
PEGI 12+ – Gry wideo pokazujące przemoc o
nieco bardziej realistycznym charakterze, skierowaną przeciw postaciom
fantastycznym i/lub nierealistyczną przemoc wobec postaci o ludzkim lub
rozpoznawalnych zwierząt, ponadto w tej kategorii wiekowej dopuszczalna jest
nieco bardziej dosłowna nagość. Ewentualne wulgaryzmy muszą mieć łagodny
charakter i nie mogą zawierać odwołań do seksu.
PEGI 16+ – Ten
symbol jest nadawany, jeżeli przemoc lub aktywność seksualna wyglądają tak jak w
rzeczywistości. Młodzież w tym wieku powinna również być odporna na
brutalniejsze wulgaryzmy, sceny pokazujące używanie tytoniu lub narkotyków oraz
sceny popełniania przestępstw.
PEGI 18+ – Za gry dla dorosłych
uznaje się gry przedstawiające daleko posuniętą przemoc i/lub specyficzne
rodzaje przemocy. Daleko posunięta przemoc jest najtrudniejsza do zdefiniowania,
ponieważ w wielu przypadkach jest to pojęcie bardzo subiektywne, ale ogólnie
można ją określić jako sceny przemocy powodujące u widza uczucie odrazy.